Είναι λογικό σε μια προεκλογική περίοδο το θέμα της τουριστικής ανάπτυξης,  της γύρω από τον Όλυμπο περιοχής, να είναι από τα αγαπημένα των υποψηφίων.Εκείνο όμως που δεν είναι λογικό είναι στην εποχή μας να προτείνονται από υποψήφιους της Ν.Δ μοντέλα προηγούμενων δεκαετιών. 

Ας περιγράψουμε το πρώτο υποθετικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία αποβάλλει σταδιακά, αλλά επίμονα και συστηματικά, τον κοσμικό της χαρακτήρα και όλα τα δυτικά, θεσμικά και πολιτιστικά, στοιχεία και γίνεται ένα ανοικτά ισλαμικό κράτος χωρίς καμία από τις ουσιαστικές εγγυήσεις της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Σύμφωνα με το σενάριο αυτό η Τουρκία επανεξετάζει τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και έχει μειωμένο ενδιαφέρον για τη σχέση της με την ΕΕ. Ούτε λόγος βέβαια για προοπτική ένταξης στην ΕΕ.

Ο πολιτικός βίος μιας χώρας αναδεικνύει σχεδόν πάντα περιστάσεις κατά τις οποίες με νομοθετικές πρωτοβουλίες ρυθμίζονται ζητήματα πολιτικοκοινωνικής επικαιρότητας και δη πολλές φορές τέτοια που έχουν να κάνουν αφενός με την προστασία της ίδιας της εθνικής υπόστασης και αφετέρου με αυτό καθεαυτό το βάθος και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος.

Παρέμβαση πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στη διαδικτυακή συνεδρίαση του προεδρείου της ΣΔ, υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού της Ισπανίας, Pedro Sánchez, Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, την Πέμπτη 12 Μαρτίου.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ, Για το Περιβάλλον, τα Ζώα, το Αντι-Κυνήγι εκφράζει την έντονη αγανάκτησή της για τις πρόσφατες δηλώσεις του Μητροπολίτη Κοζάνης, ο οποίος, μέσα σε Xριστουγεννιάτικο κήρυγμα, υποστήριξε ότι «αν σκοτώσεις άνθρωπο δεν τρέχει τίποτα, ενώ αν σκοτώσεις ζώο έχεις 30.000 πρόστιμο»

Η πρώτη ημέρα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας δεν έμοιαζε με συνέδριο μεγάλης λαϊκής παράταξης. Έμοιαζε περισσότερο με τελετή επιβεβαίωσης ενός ήδη κλειστού συστήματος εξουσίας. 

Όταν το περασμένο καλοκαίρι ανακοινώσαμε δημοσίως ως πρόβλημα της πόλης και τις διάσπαρτες αποικίες των περιστεριών σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα αντιμετωπίσθηκε η άποψή μας με επιφύλαξη, αν όχι με διάθεση χλεύης.

Οι αρχαίοι Λατίνοι έλεγαν ότι ‘‘η Φύση απεχθάνεται το κενό’’ και μάλλον δεν το έλεγαν τυχαία, καθώς το συγκεκριμένο ρητό ετύγχανε και τυγχάνει βιωματικής επαλήθευσης. Ακριβώς, λοιπόν, μια τέτοια περίσταση μοιάζουν να επιβεβαιώνουν οι εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με την αμερικανική απόσυρση και σταδιακή απουσία από το οικουμενικό οικονομικό και γεωπολιτικό γίγνεσθαι.

Αν η πολιτική ήταν μόνο υπόθεση επικοινωνίας, δημιουργίας δηλαδή εντυπώσεων και εικονικής πραγματικότητας, τότε η ιστορία δεν θα είχε εγγράψει με κεφαλαία γράμματα ούτε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ούτε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην ιστορία θα είχαν μείνει επικοινωνιολόγοι, διαφημιστές και κάτι… μάγοι, από αυτούς που εξαφανίζουν ελέφαντες μπροστά στα μάτια των θεατών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ για την Μαρέβα στο Παρίσι...