Ο μέσος συνετός και σκεπτόμενος άνθρωπος κάνει με την έναρξη του καινούργιου χρόνου έναν απολογισμό των κερδών και ζημιών, υλικών και πνευματικών, της χρονιάς που πέρασε, σταθμίζει τις απώλειες και παραλήψεις και προγραμματίζει το νέο έτος με στόχους και οράματα προς αναπλήρωση των απωλειών και βελτίωση της ψυχοπνευματικής οντότητας του.
Με το που καλωσορίσαμε τον Σεπτέμβρη, στο άρθρο μου με τίτλο ‘‘Τι είδους γεωπολιτική διακύμανση συνιστούν τα πρόσφατα γεγονότα στο Αφγανιστάν’’ έγραφα κριτικά: ‘‘Ο διακηρυχθείς από τις ΗΠΑ ‘‘πόλεμος’’ της δυτικής δημοκρατίας κατά του δεσποτισμού και της πολιτειακής αυταρχικότητας είναι πια φανερό ότι εστιάζει στην αντιμετώπιση της Κίνας, στο πεδίο δηλαδή όπου πρόκειται να εκδηλωθεί ένας σκληρός ανταγωνισμός που θα γράψει την Παγκόσμια Ιστορία τουλάχιστον του πρώτου μισού αυτού του αιώνα’’.
Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία συνιστά κατάφορη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Πρόκειται για μια επιθετική ενέργεια η οποία θέτει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και έχει αιματοκυλήσει την περιοχή με θύματα εκατοντάδες αμάχους.
Είναι λογικό σε μια προεκλογική περίοδο το θέμα της τουριστικής ανάπτυξης, της γύρω από τον Όλυμπο περιοχής, να είναι από τα αγαπημένα των υποψηφίων.Εκείνο όμως που δεν είναι λογικό είναι στην εποχή μας να προτείνονται από υποψήφιους της Ν.Δ μοντέλα προηγούμενων δεκαετιών.
Παιδικές φωνές ανάμεσα σε καραμελωμένα μήλα, στρατιώτες - καρυοθραύστες, φιγούρες αγγέλων και αρωματικά κεριά. Ξύλινα σπιτάκια σαν να βγήκαν από μεσαιωνικό παραμύθι.
Με την ανακοίνωση της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου κόμματος «ΕΛ.Α.Σ.» από τον Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, γίναμε μάρτυρες μιας συντονισμένης επίθεσης από το σύνολο των λεγόμενων αριστερών σχηματισμών.
Μπλοκαρισμένες συμβάσεις, χαμένες χρηματοδοτήσεις, κομμένες αναπλάσεις: τρεις υποθέσεις που εκθέτουν την διοίκηση Ντούμου.
Καταγράφουμε την ιστορία σήμερα για να μην μας διαγράψει αύριο.ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ- Στον τελευταίο αντισυμβατικό και αντισυστημικό πατριώτη - αντιστασιακό – αντάρτη γητευτή του Ολύμπου.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι τοις πάσι γνωστός. Κατά την προσωπική μου άποψη, ο πάλαι ποτέ Καθηγητής μου στο ΑΠΘ επί του Συνταγματικού Δικαίου ανήκειστη διακριτή και αριθμητικά συγκεκριμένη ομάδα των πολιτικών που ξεχωρίζουν για το γνωστικό επίπεδο, την ευφράδεια και την οξυδέρκεια τους. Γι’ αυτό και το πρόσφατο άρθρο του με τίτλο ‘‘Δηλώσεις που θα ήταν σκόπιμο να κάνει η Κυβέρνηση εξ’ ονόματος της Ελληνικής Δημοκρατίας στη διαδικασία κύρωσης της συμφωνίας Ελλάδας- Αιγύπτου και της Συμφωνίας Ελλάδας-Ιταλίας’’ με ‘‘παραξένεψε αρκετά’’.
Αν η πολιτική ήταν μόνο υπόθεση επικοινωνίας, δημιουργίας δηλαδή εντυπώσεων και εικονικής πραγματικότητας, τότε η ιστορία δεν θα είχε εγγράψει με κεφαλαία γράμματα ούτε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ούτε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην ιστορία θα είχαν μείνει επικοινωνιολόγοι, διαφημιστές και κάτι… μάγοι, από αυτούς που εξαφανίζουν ελέφαντες μπροστά στα μάτια των θεατών.

