Σε δηλώσεις του νωρίτερα εξω απ' το αμερικανικό Κογκρέσο, ο Νικόλας Φαραντούρης έκανε λόγο για «αμηχανία» της Ευρώπης αναφορικά με τις διατλαντικές σχέσεις και ζήτησε στην Ευρώπη «να ασχοληθούμε λιγότερο με το τι κάνουν οι άλλοι και περισσότερο με το τι Ευρώπη θέλουμε». Τόνισε ότι «η εστίαση των ΗΠΑ είναι πλέον στην Νοτιοανατολική Ασία και την Κίνα, τον μεγάλο τους αντίπαλο» και σημείωσε ότι «η Ευρώπη μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο ως δύναμη σταθερότητας και ειρήνης, αλλά και ως πυλώνας οικονομικής συνεργασίας».

Για την Ελλάδα, ζήτησε πρωταγωνιστικό ρόλο υπογραμμίζοντας την «ήπια ισχύ (soft power)» που διαθέτουμε, η οποία όπως είπε, πάει πίσω χιλιετίες. «Είναι ένα μοναδικό προνόμιο της πατρίδας μας: να συνομιλεί με λαούς και πολιτισμούς στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή. Με εμπιστοσύνη, με ειλικρίνεια, με οικειότητα». Για αυτό τον λόγο ζήτησε να είμαστε «ΕΜΕΙΣ που θα εκπροσωπήσουμε την Ευρώπη και τη Δύση στην Μέση Ανατολή και την Αφρική και ΕΜΕΙΣ που θα βγουμε μπροστά για την προστασία των χριστιανών, της ρωμιοσύνης και κάθε άλλης διωκόμενης εθνικής ή θρησκευτικής κοινότητας στη γειτονιά μας».

 Αναλυτικά οι δηλώσεις Φαραντούρη στην Ουάσιγκτον: 

«Λίγο πριν τον ερχομό του καινούργιου έτους, εδώ, στην Ουάσιγκτον, συζητώ για τις ευρω-αμερικανικές σχέσεις. Η Ευρώπη βρίσκεται σε αμηχανία. Δεν ξέρει ούτε πώς να χειριστεί τις διατλαντικές σχέσεις της ούτε ποιο πρέπει να είναι το στίγμα της στον κόσμο.

Η γνώμη μου είναι ότι αντί η Ευρώπη να ασχολείται με τους άλλους, είναι καιρός να ασχοληθούμε με το τι θέλουμε εμείς και πώς θα προχωρήσουμε μπροστά. Η Ευρώπη πρέπει να βγει επιτέλους από το καβούκι της. Να κοιτάξει τον κόσμο κατάματα, να προχωρήσει σε περιφερειακές συνεργασίες και να καταλάβει ότι ζούμε σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Για τις ΗΠΑ η εστίαση είναι πλέον στη Νοτιοανατολική Ασία. Η Κίνα είναι ο μεγάλος αντίπαλος.

Η Ευρώπη μπορεί να παίξει έναν σημαντικό ρόλο ως δύναμη σταθερότητας και ειρήνης, αλλά και ως ένας πυλώνας οικονομικής συνεργασίας.

Η θέση της Ελλάδος σε μια τέτοια Ευρώπη δεν μπορεί παρά να είναι πρωταγωνίστρια σταθερότητας, ασφάλειας και ειρήνης. Απολαμβάνουμε μία ήπια ισχύ (soft power), η οποία πάει πίσω χιλιετίες. Είναι ένα μοναδικό προνόμιο της πατρίδας μας: να συνομιλεί με λαούς και πολιτισμούς στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή. Με εμπιστοσύνη, με ειλικρίνεια, με οικειότητα. Αντί λοιπόν η Ελλάδα να παραμένει σιωπηλή και να παρατηρεί τις εξελίξεις, ας βγει επιτέλους μπροστά. Ας δηλώσει το παρών.

ΕΜΕΙΣ να εκπροσωπήσουμε την Ευρώπη στη Μέση Ανατολή.ΕΜΕΙΣ να εκπροσωπήσουμε την Ευρώπη στην Αφρική. ΕΜΕΙΣ να υπερασπιστούμε τις χριστιανούς και κάθε άλλη διωκόμενη κοινότητα στη γειτονιά μας, τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία, τη Ρωμιοσύνη, που είναι διεσπαρμένη παντού, αλλά εγκαταλελειμμένη από τη μητέρα πατρίδα.

Αυτά και πολλά άλλα συζητάμε εδώ, λίγες ώρες πριν την εκπνοή του χρόνου που φεύγει.

Με μια ευχή: Ας αφήσουμε πίσω τη χρονιά του πολέμου και ας υποδεχτούμε τη χρονιά της ειρήνης».