Ότι καταστρέφουν εν γνώσει τους τον θαλάσσιο πλούτο της χώρας μας και προκαλούν τεράστια και μη αναστρέψιμη ζημιά σε ευάλωτα οικοσυστήματα, καθώς τούτη την περίοδο απαγορεύεται αυστηρώς η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Ότι από τις 16 Ιουλίου καταγράφηκαν πάνω από 50 σημεία παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών σκαφών, εκ των οποίων τα 44 βρίσκονται εντός της δικής μας αιγιαλίτιδας ζώνης.

Ότι οι Τούρκοι δεν διστάζουν να ψαρεύουν σε τέσσερα μέτρα βάθος ακόμη και σε απόσταση 50 μέτρων(!) από τις ακτογραμμές των νησιών μας και ότι ‘‘οργώνουν’’ τον καταδικό μας βυθό ανενόχλητοι και ατιμώρητοι και μπροστά στα μάτια μας και ιδίως εν γνώσει των αρμοδίων αρχών….

Η είδηση δεν είναι απλά συγκλονιστική, προκαλεί εθνική ντροπή!

Τουλάχιστον για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας. Έστω, έντονο προβληματισμό σε ένα άλλο κομμάτι της. Και τούτο, διότι στην αιγιαλίτιδα ζώνη των νησιών μας η Ελλάδα ‘‘ασκεί εθνική κυριαρχία’’, ασκεί δηλαδή ίδια δικαιώματα με αυτά που έχει επί της Ακρόπολης ή του Λευκού Πύργου. Και διότι δίδει την εντύπωση διεθνώς ότι είναι ‘‘χιλιοτρυπημένο κουρέλι’’, χώρος κυρίως ομόγλωσσων και όχι συντεταγμένη χώρα.

Τι θα έκανε, λοιπόν, μια κυβέρνηση που σέβεται τον εαυτό της και την εντολή που έλαβε από τους πολίτες;

Πού θα κατέφευγε ο έχων τη μέση διάνοια ηγέτης της χώρας και πώς θα αντιδρούσε;

Ιδίως, σε ποιες ακριβώς ενέργειες θα προέβαινε έναντι του όμορου κράτους για να προστατέψει όχι απλώς τα συμφέροντά μας αλλά την ίδια

την εθνική κυριαρχία μας;

Το αυτονόητο, εν προκειμένω, λοιπόν, θα ήταν η εφαρμογή της σχετικής εθνικής και ενωσιακής νομοθεσίας.

Έτσι όπως θα γινόταν σε κάθε κράτος που και στιβαρή υπόσταση έχει και λειτουργεί στο εσωτερικό του, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, με νόρμες, κανόνες και προδιαγεγραμμένα μοτίβα στήριξης και προστασίας της ίδιας της ύπαρξης και οργάνωσής του.

Καταρχάς, το άρθρο 32 του Αλιευτικού Κώδικα (Αλιεία από πλοία ξένης εθνικότητας) απαγορεύει την οποιαδήποτε μορφής αλιεία στην αιγιαλίτιδα ζώνη του Ελληνικού Κράτους από πλοία ανήκοντα, τόσο από πλευράς εθνικότητας, όσο και πλοιοκτησίας, κατά πλειοψηφία σε υπηκόους τρίτων χωρών.

Υπό αυτόν τον απαγορευτικό κανόνα, σύμφωνα με το άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ), όπως αυτή η κυβέρνηση το διαμόρφωσε τον Νοέμβριο του 2021, ‘‘Όποιος ασκεί αλιευτική δραστηριότητα με σκάφος ή άλλο πλωτό μέσο που φέρει σημαία τρίτης χώρας, χωρίς την προβλεπόμενη κατά τις οικείες διατάξεις άδεια της αρμόδιας αρχής, εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης και των εσωτερικών υδάτων της Ελληνικής Επικράτειας, τιμωρείται με φυλάκιση’’. Τουτέστιν, για τον αλλοδαπό πουαλιεύει παρανόμως σε ύδατα εθνικής μας κυριαρχίας επαπειλείται ποινή φυλάκισης έως και 5 ετών.

Μάλιστα, σε περίπτωση επιβολής ποινής σύμφωνα με το άνω άρθρο του ΠΚ σε αυτόν που ασκεί παράνομη αλιευτική δράση εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης και των εσωτερικών υδάτων μας, ειδοποιούνται οι λιμενικές αρχές να μεριμνήσουν για την εκτέλεση της ποινής που έχει επιβληθεί όταν το σκάφος ή το πλωτό μέσο ελλιμενιστεί μελλοντικά σε οποιονδήποτε ελληνικό λιμένα (αρ. 33 Αλ. Κώδικα) και οι αρμόδιες αρχές υποχρεούνται να κατάσχουν τα παρανόμως αλιευθέντα είδη.

Καθώς όμως ως ‘‘ύδατα της Ένωσης’’ νοούνται τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών-μελών, εν προκειμένω έχει εφαρμογή και η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), δηλαδή ο με αριθμό 1380/2013 Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, ο με αριθμό 1224/2009 Κανονισμός του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, ο με αριθμό 404/2011 Κανονισμός της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του Κανονισμού αριθ. 1224/2009 περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής και ο με αριθμό 1005/2008 Κανονισμός του Συμβουλίου περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας εντός της ΕΕ.

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑΠ) έχει ως σκοπό τη διατήρηση των θαλάσσιων βιολογικών πόρων της ΕΕ και διασφαλίζει ότι οι δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας είναι περιβαλλοντικά βιώσιμες μακροπρόθεσμα και ότι υπόκεινται σε διαχείριση με τρόπο που είναι συμβατός με τον στόχο της επίτευξης οικονομικών, κοινωνικών οφελών και οφελών για την απασχόληση, συμβάλλοντας παράλληλα στη διαθεσιμότητα του επισιτιστικού εφοδιασμού.

Γι’ αυτό και το πλέγμα των προστατευτικών διατάξεών της για την αλιεία, έτσι όπως αυτές εκδιπλώνονται λεπτομερώς και με νομική σαφήνεια στα κείμενα κυρίως των παραπάνω Κανονισμών, διαθέτει eo ipso σημαντική βαρύτητα και είναι ιδιαιτέρως αυστηρό και περιοριστικό έναντι της παράνομης αλιείας.

Τα κράτη-μέλη για την προστασία του κρίσιμου αυτού επισιτιστικού κλάδου, ήτοι της αλιείας, υποχρεούνται να λαμβάνουν μέτρα για τη διατήρηση και τη διαχείριση αποθεμάτων ιχθύων καθώς και για τη διατήρηση ή βελτίωση της κατάστασης διατήρησης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων εντός 12 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης τους, να θεσπίζουν ρυθμίσεις για την εξασφάλιση του ελέγχου, της επιθεώρησης και της επιβολής της ενωσιακής νομοθεσίας σε σχέση με τις αλιευτικές δραστηριότητες στο πλαίσιο της ΚΑΠ, περιλαμβανομένης της θέσπισης αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων κατά των (όποιων) παραβατών, να διαθέτουν συστήματα παρακολούθησης των σκαφών, να εξασφαλίζουν τη λειτουργία Κέντρων Παρακολούθησης Αλιείας (ΚΠΑ) που ‘‘ιχνηλατούν’’ τις αλιευτικές δραστηριότητες και την αλιευτική προσπάθεια και να οριοθετούν περιοχές όπου απαγορεύεται σε χρονικές περιόδους η αλιεία.

Τα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση να ελέγχουν τα αλιευτικά εργαλεία, τη σύνθεση των αλιευμάτων και τις γεωγραφικές ζώνες της αλιείας, να διενεργούν επιχειρήσεις διόπτευσης εν πλω και να διεξάγουν ελέγχους για τυχόν παράνομη αλιεία και να συντάσσουν εκθέσεις επιτήρησης, λειτουργώντας το λεγόμενο Ολοκληρωμένο Σύστημα Παρακολούθησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων, των παραβάσεων και των ποινών και το σύστημα επιβολής μορίων που επιβάλλονται για σοβαρές αλιευτικές παραβάσεις και καταγράφοντας όλα τα περιστατικά στομητρώο παραβάσεων και επιβολής κυρώσεων.

Ανάλογα, λοιπόν, με τη σοβαρότητα της παράβασης, τα μέτρα επιβολής της ενωσιακής νομοθεσίας που λαμβάνουν άμεσα τα κράτη-μέλη περιλαμβάνουν ιδίως την άμεση παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή πορείας του σκάφους προς λιμένα, την αλλαγή πορείας του μεταφορικού οχήματος προς άλλο προορισμό για επιθεώρηση, την επιβολή εγγύησης, την κατάσχεση των αλιευτικών εργαλείων, αλιευμάτων ή αλιευτικών προϊόντων, την προσωρινή ακινητοποίηση του εμπλεκόμενου αλιευτικού σκάφους ή μεταφορικού οχήματος και την αναστολή της άδειας αλιείας.

Μάλιστα, τα κράτη-μέλη έχουν δικαίωμα να επιβάλουν ως μέγιστη κύρωση προς τον παράνομο αλιέα τουλάχιστον ίση προς το πενταπλάσιο της αξίας των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από τη διάπραξη της σοβαρής παράβασης καισε περίπτωση επανειλημμένης σοβαρής παράβασης εντός χρονικού διαστήματος πέντε ετών, τα κράτη-μέλη επιβάλλουν ως μέγιστη κύρωση τουλάχιστον ίση προς το οκταπλάσιο της αξίας των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από την παράνομη αλιευτική δράση.

Περαιτέρω, αξιοποιώντας τον θεσμό της αναγγελίας, ένα κράτος-μέλος μπορεί να κοινοποιήσει στην ΕΕ την επαναλαμβανόμενη παράνομη αλιευτική συμπεριφορά αλλοδαπών αλιέων εντός των χωρικών του υδάτων και να κινήσει διαδικασία ώστε η χώρα προέλευσης των παράνομων αλιέων να χαρακτηριστεί ως ‘‘μη συνεργάσιμη τρίτη χώρα’’.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο και τελικά αποδοθεί στην τρίτη χώρα τούτος ο χαρακτηρισμός, μπορεί να επέλθουν εις βάρος της χώρας αυτής ως συνέπειες η απαγόρευση εισαγωγής στην ΕΕ αλιευτικών προϊόντων που έχουν αλιευθεί από σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία της, η απαγόρευση της αγοράς από κοινοτικές επιχειρήσεις αλιευτικού σκάφους που φέρει τη σημαία της εν λόγω χώρας, η απαγόρευση μεταγραφής αλιευτικού σκάφους που φέρει τη σημαία κράτους-μέλους στα νηολόγια της χώρας αυτής, η απαγόρευση της σύναψης συμφωνιών ναύλωσης μεταξύ της ΕΕ και της εν λόγω τρίτης χώρας, η απαγόρευση εξαγωγής κοινοτικών αλιευτικών σκαφών προς αυτήν, η απαγόρευση κοινών αλιευτικών δραστηριοτήτων ανάμεσα στην ΕΕ και την τρίτη χώρα και η καταγγελία κάθε ισχύουσας διμερούς αλιευτικής συμφωνίας ή συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης.

Μάλιστα, η ΕΕ είναι ιδιαιτέρως αυστηρή και προς τα ίδια τα κράτη-μέλη της δεδομένου ότι όσα δεν εφαρμόζουν επακριβώς, αγνοούν ή παρακάμπτουν την επί του αντικειμένου ευρωπαϊκή νομοθεσία, ‘‘κινδυνεύουν’’ με αναστολή έως και ακύρωση της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής στο πλαίσιο της ΚΑΠ.

Η Κομισιόν δε στο ενδεχόμενο που διαθέτει αποδείξεις ότι η αδυναμία τήρησης αυτών των υποχρεώσεων του κράτους-μέλους αποτελεί σοβαρή απειλή για τη διατήρηση του σχετικού αποθέματος ενός είδους ή κάποιων ειδών αλιευμάτων, μπορεί μέχρι και να απαγορεύσει προσωρινά στο εν λόγω κράτος-μέλος την αλιεία του είδους ή των ειδών που έχουν πληγεί από αυτές τις ελλείψεις.

Η Ελλάδα, λοιπόν, και γεμάτο και ισχυρό ‘‘νομικό οπλοστάσιο’’ έχει για να καταπολεμήσει την παράνομη αλιεία εντός των κυριαρχικών υδάτων της, και σοβαρότατο, υπαρκτό και οφθαλμοφανή, εθνικό λόγο για να δράσει αλλά και επαρκές και ξεκάθαρο κίνητρο για να εφαρμόσει όλα όσα το επί του πεδίου εθνικό και ενωσιακό νομικό υπόβαθρο ορίζει.

Γιατί δεν το κάνει όμως;   

Αυτό είναι το μέγα και ‘‘καυτό’’ ερώτημα.

Είναι η χώρα προέλευσης των παράνομων αλιέων που εκλαμβάνεται ως ‘‘φίλη’’; Είναι η περίφημη πολιτική των ‘‘ήρεμων νερών’’ που υποδηλώνει και ενίοτε απαιτεί και επιβάλλει ως και την εξευτελιστική ανοχή μας στην αποθράσυνση των γειτόνων;

Ή είναι, άραγε, ο σεβασμός στο πρόσωπο του ‘‘μεγάλου ηγέτη’’ Recep Tayyip Erdogan;

Εγώ, σε τούτο το σημείο, να σας θυμίσω ότι πριν λίγα χρόνια, τον Μάρτιο του 2018, δύο Έλληνες στρατιωτικοί στον Έβρο, ο Άγγελος Μητρετώδης και ο Δημήτρης Κούκλατζης, κινούμενοι στην οριογραμμή Ελλάδας-Τουρκίας, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, αποπροσανατολίστηκαν και εισήλθαν ελάχιστα σε τουρκικό έδαφος όπου και εντοπίστηκαν από τουρκική περίπολο. Αμέσως συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν χωρίς δίκη ( https://gr.euronews.com/2018/03/02/evros-oi-tourkoi-synelavan-dyo- ellines-stratiotikous-ges-anakoinosi ). Επειδή έκαναν το ‘‘λάθος’’ για λίγα μέτρα να ‘‘πατήσουν’’ παρανόμως στην τουρκική επικράτεια, κρατήθηκαν επί μήνες σε φυλακές τύπου Γ’ στην Αδριανούπολη και απελευθερώθηκαν με απόφαση τουρκικού δικαστηρίου τον Δεκαπενταύγουστο του άνω έτους.

Όπως, λοιπόν, οι γείτονες δεν ανέχθηκαν, στο παραμικρό, έστω και την έκδηλα αθέλητη ‘‘παράνομη εισχώρηση’’ σε κυριαρχικό τους έδαφος δύο Ελλήνων, έτσι κι εμείς από την πλευρά μας, αν και επίσημα ‘‘φίλοι’’ με τους Τούρκους μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών του Δεκεμβρίου του 2023, έχουμε κάθε λόγο να εφαρμόζουμε στο ακέραιο τον νόμο, τον δικό μας και της ΕΕ, απέναντι στην ωμή, εκτεταμένη και επαναλαμβανόμενη παράνομη εισβολή και υφαρπαγή του πλούτου μας σε κυριαρχικό θαλάσσιο χώρο μας.

‘‘Ίδια μέτρα και ίδια σταθμά’’ από εδώ και πέρα, καθότι η πολιτική των ‘‘ήρεμων νερών’’ πέρα από ‘‘εθνικές ταπεινώσεις’’ συνεπάγεται πια και …. ‘‘εθνικές καταληστεύσεις’’.

Ας βρεθεί κάποιος, λοιπόν, να το πει αυτό στους Τούρκους και να το πει τώρα.

Ας το πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης που, υποτίθεται, όπως μας λένε μερικοί, έχει και ‘‘διεθνές κύρος’’ και αποτελεί την ‘‘εγγύηση’’ για τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας.

Κι αν αυτός ‘‘δυσκολεύεται’’, καθότι δηλώνει ‘‘αντι-νατιβιστής’’ και πρεσβεύει ότι ‘‘ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων’’

(https://www.naftemporiki.gr/politics/1805151/k-mitsotakis-o-patriotismos-einai-to-teleytaio-katafygio- ton-apateonon/), ας βάλει τον ΥΠΕΞ Γιώργο Γεραπετρίτη, που φαίνεται να έχει βρει ‘‘δίαυλο επικοινωνίας’’ με τους Τούρκους, να το πει. Ας το πει ο τελευταίος, ακόμη και στη γλώσσα τους: ‘‘Esit davranmak Erdogan Efendi’’ (ίδια μέτρα και ίδια σταθμά κ. Ερντογάν), ας το πει με ήπιο τρόπο, ας το πει ακόμη και με υπόκλιση προς τον

Τούρκο ηγέτη, μια που μας έχει έμπρακτα αποδείξει ότι και ξέρει από ‘‘υποκλίσεις’’ και δεν ‘‘ντρέπεται’’ γι’ αυτές.

Αλλά, ας το πει. Ας το πει επιτέλους…

Η Ελλάδα καίγεται από τις πυρκαγιές, παραπατά επικίνδυνα υπό το vertigo της φτωχοποίησης και της ακρίβειας, αργοσβήνει από το brain drain και πλέον φανερά ‘‘πλιατσικολογείται’’ και από ξένους και νομιζόμενους φίλους. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, αναγνώστη τούτου του κειμένου, γιατί η ευθύνη σου στις εκλογές που έρχονται είναι τεράστια;

ΥΓ. Κ. Πρωθυπουργέ, τι  συμβαίνει;

Το γεγονός ότι τούτο το μείζονος σημασίας θέμα αναδείχθηκε (και) από φιλοκυβερνητική εφημερίδα, μήπως λέει κάτι;   

Ή ήταν τυχαίο;

Γνωρίζετε να μας πείτε; 

 Ή θα προτιμήσετε πάλι την προσφιλή σας επωδό ‘‘Δεν γνώριζα’’;

ΧΡΗΣΤΟΣΓΚΟΥΓΚΟΥΡΕΛΑΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ