Η πλειοψηφία των συναδέλφων μου εισήχθη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έχοντας στερηθεί την ανεμελιά της εφηβείας, έχοντας αποφοιτήσει, όμως, από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με άριστα και με την προσδοκία μιας καλής σταδιοδρομίας.

Η μετάβαση στη φοιτητική ζωή δεν ήταν πλήρως ομαλή, καθώς οι σπουδές στη Νομική απαιτούσαν περαιτέρω αφοσίωση και μία άλλου είδους ωριμότητα από αυτήν που αρμόζει σε ένα νέο δεκαοκτώ ετών. Ωστόσο, για κάποιον που ήθελε να επιτύχει, η προσαρμογή ήταν μονόδρομος. Η ευημερία της Ελλάδας των Ολυμπιακών αγώνων, άλλωστε, προδιέθετε για άμεση είσοδο στην αγορά εργασίας και υποσχόταν μια λαμπρή σταδιοδρομία σε αυτόν που είχε φροντίσει να είναι συνεπής φοιτητής. Μετά την αποφοίτηση, ακολουθούσε η περίοδος της άσκησης.

Η μετάβαση πιο δύσκολη κι απαιτητική σε σχέση με τη μετάβαση από τη δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ,καθώς η καλή θεωρητική κατάρτιση δε συνεπαγόταν αυτομάτως την επαγγελματική επιτυχία. Έπρεπε να προσαρμοστούμε για άλλη μια φορά, για να μη βρεθούμε στο περιθώριο. Πώς θα μπορούσε κανείς, άλλωστε, να χαραμίσει τόσα χρόνια διαβάσματος, σπουδών, τους κόπους των γονιών του; Απαιτούνταν εκ νέου άμεση προσαρμογή, αυτή τη φορά στον παράλογο τρόπο λειτουργίας του Δημοσίου, στον τρόπο συνεργασίας που επιθυμούσε ο εκάστοτε εργοδότης, στη βούληση του εκάστοτε πελάτη, στην καθημερινή αναμέτρηση με τις προθεσμίες και την πολυνομία. Κι όλα τα ανωτέρω, με αμοιβή αντιστρόφως ανάλογη των κόπων μας. Κι ύστερα ακολούθησε η Ελλάδα της κρίσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι δυσκολίες που έπρεπε να διαχειριστεί κανείς για να παραμείνει στην αγορά εργασίας έγιναν ακόμη μεγαλύτερες, ο ανταγωνισμός γιγαντώθηκε, εξίσου μεγάλη όμως και ήταν και η πρόκληση για επιβίωση. Και τέλος, η Ελλάδα του 2015, με την πλήρη κατάρρευση της αγοράς, το κλείσιμο των Τραπεζών, το στραγγαλισμό κάθε προσπάθειας επιχειρηματικότητας, που μπορεί να εγγυηθεί την ανάπτυξη και την έξοδο από το τέλμα. Και τώρα καλείται αυτή η γενιά για ακόμη μια φορά να ανασυντάξει όσες δυνάμεις της έχουν απομείνει και να ορθώσει ξανά το ανάστημά της.

Στη γενιά αυτή, της συνεχούς εγρήγορσης και της άριστης κατάρτισης, νομίζω πως αξίζει ένα πιο βέβαιο μέλλον, χωρίς μικροπολιτικά παιχνίδια και σκοπιμότητες. Μην απαιτείτε να »μεταρρυθμίζουμε» συνεχώς το παρόν μας, αλλά μεταρρυθμίστε εσείς για το μέλλον μας…

Κυριακή Σταμαδιάνου,

Δικηγόρος Παρ” Εφέταις, Πρόεδρος της Ένωσης Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών