1. Η συνεχής επιδείνωση της επιδημιολογικής κρίσης στην χώρα μας τις ημέρες του Αυγούστου, είναι ανησυχητική για την συνέχεια και ειδικά για το Φθινόπωρο και τον Χειμώνα.
Η πιστοποίηση 2635 φορέων του ιού στην χώρα μας στις 16 πρώτες ημέρες του Αυγούστου, σε σύνολο 7075 απο την εμφάνιση της πανδημίας, δημιουργεί φόβους ότι η εβδομάδα αυτή, λόγω της επιστροφής στα αστικά κέντρα μεγάλου μέρους των παραθεριστών, κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις.
2. Στο τέλος της εβδομάδας τελειώνει η Navtex της Τουρκίας και οι σεισμογραφικές έρευνες που επιχειρεί το Τουρκικό ερευνητικό σκάφος Urus Reis σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρυπίδας και Κυπριακής ΑΟΖ. Έρευνες ανατολικά του 28ου Μεσημεριανού, θαλάσσιες ζώνες που δεν έχουν συμπεριληφθεί στην συμφωνία με την Αίγυπτο και η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκουν.
Φαίνεται ότι, μέχρι το τέλος της εβδομάδας το ερευνητικό σκάφος θα μετακινείται σε αυτήν την περιοχή, συντηρώντας την ένταση με την Ελλάδα και την Κύπρο.
Τις ίδιες ημέρες θα κορυφωθεί και ο διαμεσαλοβιτικός ρόλος της Γερμανίας και ως προεδρεύουσας χώρας της ΕΕ μέχρι το τέλος του χρόνου.

Φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο θα παίξει και η συνάντηση Μέρκελ-Μακρόν την Πέμπτη 20 Αυγούστου.
Ενώ για τον κορωνοιό οι εξελίξεις είναι στα χέρια της Πολιτείας και τα δικά μας σε μεγάλο βαθμό, στα εθνικά μας συμφέροντα εμπλέκονται αποφασιστικά και τρίτοι.
Εάν μέχρι την Κυριακή 23 του μήνα δεν υπάρξει συμφωνία για την έναρξη διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, τότε η ένταση θα κλιμακωθεί απο την πλευρά της Άγκυρας, η οποία έχει ανακοινώσει ότι θα συνεχίσει για 6 μήνες τουλάχιστον τις έρευνες, μάλιστα και σε περιοχές που καθόρισε η χώρα μας την ΑΟΖ με την Αίγυπτο, ανατολικά της Κρήτης.
Τότε η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη.
Στον διάλογο και την διαπραγμάτευση πρέπει να πάμε, αυτό ορίζει το διεθνές δίκαιο, αυτό λέει η λογική και γιαυτό πιέζουν όλοι οι σύμμαχοί μας.
Το σημαντικό όμως είναι με τι όρους θα πάμε στον διάλογο.
Δυστυχώς η κυβέρνηση είχε λάθος στρατηγική στην αντιμετώπιση της επιθετικής αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας.
Η Τουρκία με την ανακήρυξη της ΑΟΖ νοτιοανατολικά της Ρόδου και της Κρήτης, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, όπως και με το Τουρκολιβυκό μνημόνιο για τον καθαρισμό των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ τους, δημιούργησε τετελεσμένα που θα τα βρούμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και της Χάγης.
Με την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου δημιουργήσαμε ένα ισχυρό ισοδύναμο στο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, όμως ανοίξαμε και πληγές που επίσης θα τις βρούμε μπροστά μας.
Το πρώτο είναι η αποδοχή μας για μη πλήρη επήρεια στην ΑΟΖ και των μεγάλων νησιών μας, και το δεύτερο ότι, δεν μπορούμε να κάνουμε καμιά συμφωνία με άλλο κράτος στην περιοχή για τον καθορισμό της ΑΟΖ, δηλαδή και με την Κύπρο, χωρίς την συμφωνία με την Αίγυπτο, φυσικά ισχύει και το αντίστροφο.
Η κυβέρνηση έχει λίγο χρόνο να κάνει το σωστό, χωρίς φοβικότητα, να κοιτάξει κατάματα την Τουρκία και να ανακηρύξει την δική μας ΑΟΖ στην ίδια περιοχή τουλάχιστον, για να πάμε στον διάλογο και την διαπραγμάτευση με ισχυρά χαρτιά.
Ίσως, την άλλη εβδομάδα να είναι αργά.