που μπορεί ένα άτομο να διαφυλάξει για κάποιο άλλο.
Ακόμη κι αν δε ρέει στις φλέβες τους το ίδιο αίμα, ακόμη κι αν το χρώμα του δέρματός τους δεν είναι ίδιο, ή τα χαρακτηριστικά τους απάδουν στις διάφορες εκφάνσεις της ζωής, η μάνα είναι πάντοτε σύμβολο και κινητήριος δύναμη των μεγάλων αγαθών ή των μεγάλων παθών.
Η Ημέρα της Μητέρας γιορτάζεται κάθε δεύτερη Κυριακή του Μάη και λέγεται πως έχει τις ρίζες της στα 1865, όταν το κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day ξεκινά τη διοργάνωση των συναντήσεων με το όνομα Mothers Day Meetings, όπου μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες σχετικά με τη μητρότητα και τη σχέση τους με τα παιδιά. Εμπνεύστρια, επικεφαλής ή αλλιώς… «Μητέρα» της… Γιορτής της Μητέρας θεωρείται η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis.
Αρχικά στην Ελλάδα, η γιορτή της Μητέρας συνδέθηκε με τη χριστιανική εορτή της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου). Περίπου στα 1929, ωστόσο, η Ελλάδα έκανε σταδιακά βήματα συμβαδισμού με τις δυτικές νόρμες εορτασμού της Ημέρας της Μητέρας τον Μάιο.
Οι ρίζες στην αρχαία Ελλάδα
Και στην Αρχαία Ελλάδα όμως υπήρχε κάτι αντίστοιχο, αρχικά μέσω της μητέρας Γης (Γαία), συζύγου του Ουρανού, η οποία είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλο τον κόσμο και λατρεύεται σαν η υπέρτατη θεότητα. Η λατρεία περνά στη συνέχεια στην κόρη της, Ρέα, σύζυγο και αδερφή του Κρόνου. Η Ρέα λατρεύεται σαν η «Μητέρα των Θεών», καθώς φαίνεται να είναι η πρώτη, που γέννησε με τοκετό και ανάθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα. Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν τιμές στη Ρέα κάθε άνοιξη, καθώς ήταν και θεά της γης και της γονιμότητας.
Στις μέρες μας η Ημέρα της Μητέρας αποτελεί μία ευκαιρία έκφρασης των συναισθημάτων προς το πρόσωπό της, αλλά και ημέρα αναγνώρισης της ύψιστης σημασίας της στη διαχρονία της ανθρώπινης ύπαρξης.
