Η δυσοσμία των ζώων και η υγρασία του σπηλαίου υποδέχονται τον νεογέννητο Χριστό.
Καταδέχεται ο Χριστός, ως Θεός και Κτίστης των πάντων, να φορέσει την φτωχή και γεμάτη αμαρτίες ανθρώπινη σάρκα.
Ταπεινώνεται ο Θεός από αγάπη για να υψώσει αυτόν που αγαπά, τον άνθρωπο.
Όλα μεταμορφώνονται και γίνονται, μαζί με τον άνθρωπο, ουράνια και άγια.
Το φτωχικό σπήλαιο γίνεται παλάτι του Βασιλιά της δόξης, μέσα στο οποίο έρχεται η άσημη Κόρη της Ναζαρέτ, ως Βασίλισσα ουρανού και γης, για να γεννήσει τον Σωτήρα του κόσμου.
Τα φτωχικά σπάργανα γίνονται βασιλικά ενδύματα.
Η ταπεινή φάτνη των ζώων γίνεται τόπος αγιάσματος, γιατί δέχθηκε το θείο Βρέφος.
Τα ζώα αγκάλιασαν και ζέσταναν με τα χνώτα τους τον Δημιουργό τους.
Όλα τα παράδοξα για την ανθρώπινη λογική συνέβησαν μέσα σε μια νύχτα.
Έρχεται η χάρη του Θεού και μεταμορφώνει τα πάντα, τα αγιάζει.
Ευκαιρία, λοιπόν, για όλους τους ανθρώπους.
Η ζωή μας, η καρδιά μας, είναι σε χειρότερη κατάσταση από το υγρό σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Ας δεχθούμε τον Χριστό να έρθει στην ζωή μας.
Να γεννηθεί στην καρδιά μας. Όσο αφιλόξενη και να έχει γίνει, όσο σκληρή, η αγάπη του Θεού είναι μεγάλη. Θα την μεταμορφώσει σε βασιλικό παλάτι, μέσα στο οποίο θα κατοικεί ο Ίδιος ο Θεός.
Μη χάνουμε χρόνο.
Μας δίνει συνεχώς την ευκαιρία ο Χριστός μας. Θέλει να γεννηθεί στην καρδιά μας και να μεταμορφώσει την ζωή μας.
Η απόφαση είναι αποκλειστικά δική μας.
Αυτός περιμένει μόνο να Τον καλέσουμε. Μετά η ανέκφραστη και απέραντη αγάπη Του θα γεμίσει την ζωή μας ουράνια χαρά και γεύση παραδείσου.
+αρχιμ. Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος της Ι. Μονής του Εσφιγμένου
