Η είδηση έγινε γνωστή από την οικογένεια του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, μέσω μίας ανάρτησης στο Twitter.
"Ο αγαπημένος μας Θόδωρος Πάγκαλος έφυγε σήμερα από κοντά μας, ήσυχα στο σπίτι του, έχοντας δίπλα του την οικογένειά του και τους στενούς του συνεργάτες. Καλό ταξίδι λατρεμένε μας. Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη" ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ενεργό μέλος της Δημοκρατικής Αντίστασης Σπουδαστών 1-1-4 και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, ο Θεόδωρος Πάγκαλος μπορεί να θεωρείται σήμερα ιστορικό στέλεχος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος αλλά πριν την Χαριλάου Τρικούπη, είχε "περάσει" από τον Περισσό, ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Μάλιστα, συμμετείχε ως εκπρόσωπος των Οργανώσεων της Δυτικής Ευρώπης στην 12η Ολομέλεια του ΚΚΕ, κατά την οποία αποφασίστηκε η διάσπαση με το λεγόμενο "ΚΚΕ Εσωτερικού”.
Από το 1981 που εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, εξελέγη σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις στις οποίες έθεσε υποψηφιότητα.
Μελανή σελίδα στην πορεία του η υπόθεση Οτσαλάν το 1999, με τον Θεόδωρο Πάγκαλο να είναι τότε υπουργός Εξωτερικών. Ο Κούρδος ηγέτης του PKK είχε καταφύγει στην Ελλάδα ενώ καταδιωκόταν από την Τουρκία. Μεταφέρθηκε, με έγκριση του Πάγκαλου, στην ελληνική πρεσβεία της Κένυας και συνοδευόταν από τον αξιωματικό της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη, ο οποίος αργότερα δέχτηκε προφορικές εντολές να βγάλει τον Οτσαλάν έξω από την πρεσβεία. Πολλοί υποστήριζαν ότι οι εντολές αυτές προέρχονταν από τον Πάγκαλο, ενώ ο ίδιος το είχε αρνηθεί κατηγορηματικά.
Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1996 είχε διαχειριστεί, πάλι ως υπουργός Εξωτερικών, την κρίση των Ιμίων, ενώ συμμετείχε στην "ομάδα των τεσσάρων" (μαζί με Βάσω Παπανδρέου, Παρ. Αυγερινό και Κ. Σημίτη), η οποία θεωρήθηκε η απαρχή της πορείας που οδήγησε σε διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κώστα Σημίτη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Κομβική υπήρξε και η συμβολή του στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ποιος ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 17 Αυγούστου 1938. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Οικονομικά (Διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών) στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ι (Πάνθεον Σορβόνη) με υποτροφία της Γαλλικής Κυβερνήσεως.
Με σημαντική δράση στο φοιτητικό κίνημα και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια από την χούντα το 1968.
Από το 1969 μέχρι το 1978 εργάσθηκε στη Σορβόνη ως Εντεταλμένος Διδάσκαλος και Ερευνητής σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, προγραμματισμού και χωροταξίας. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου Πανεπιστημίου.
Το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, ιδιότητα την οποία κατείχε αδιάλειπτα μέχρι το 2012.
Διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορίου (1982), Υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1984), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (1985-1989). Κατά την περίοδο 1989 μέχρι 1993 ορίστηκε Αντιπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
Τον Οκτώβριο 1993 ορκίστηκε και πάλι Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών.
Τον Ιούλιο 1994 αναλαμβάνει Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών.
Τον Ιανουάριο 1996 ορκίστηκε Υπουργός Εξωτερικών ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τον Φεβρουάριο 1999.
Τον Απρίλιο 2000 ορκίσθηκε Υπουργός Πολιτισμού διατηρώντας το αξίωμα έως το Νοέμβριο 2000.
Διετέλεσε Επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Τον Ιούνιο 2003 ορίσθηκε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής.
Το Νοέμβριο του 2004 ορίσθηκε Συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και ορίσθηκε αρμόδιος του Τομέα Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Πολιτικής Καταναλωτών.
Στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη του Τομέα Αυτοδιοίκησης, Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης ενώ σήμερα προΐσταται στον νευραλγικό Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Άμυνας.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Γενικός Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στις διαδικασίες για την Συνταγματική Αναθεώρηση.
Από το 2004 έως τις εκλογές του 2009 εκπροσώπησε την Βουλή των Ελλήνων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Άσκησε τα καθήκοντά του μέχρι τον Μάιο του 2012.
Υπήρξε συγγραφέας πολλών άρθρων και διαφόρων βιβλίων μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα
"Παγκοσμιοποίηση και Αριστερά" (2001),
"Εφήμεροι Προφήτες – Αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού και κοινωνικά κινήματα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης" (2005),
"Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι" (2005),
"Παρέμβαση στην Επικαιρότητα" (1994) και
"Η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα" (1988).
