Δεκαεπτά εκατομμύρια πολίτες εργάζονται ή ζουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από τη χώρα καταγωγής τους. Ωστόσο, η απάτη και ο αθέμιτος ανταγωνισμός δημιούργησαν μια αρνητική εικόνα της κινητικότητας των εργαζομένων, η οποία συχνά θεωρείται απειλή για την τοπική απασχόληση.
Η Ευρωπαϊκή Εργασιακή Αρχή, η οποία θα πρέπει να συσταθεί το 2019 με περισσότερους από 100 υπαλλήλους, θα πρέπει να δώσει τη δυνατότητα να διευθετηθεί -τουλάχιστον εν μέρει- το συγκεκριμένο πρόβλημα. Θα υποστηρίξει την καταπολέμηση της απάτης, ιδίως με την προώθηση του συντονισμού μεταξύ των διαφόρων συστημάτων επιθεώρησης εργασίας των κρατών μελών της ΕΕ.
Στην ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου της ΕΕ, το ζήτημα του καθεστώτος των εργαζομένων που αποσπώνται στο εξωτερικό δεν παρουσιάζεται από μόνο του ως προβληματικό. Ωστόσο, οι καταχρήσεις είναι δύσκολο να εντοπιστούν από τις υπηρεσίες ελέγχου, διότι οι ενδιαφερόμενες ξένες εταιρείες αρνούνται να συνεργαστούν και η βοήθεια από τις χώρες προέλευσης είναι επίσης δύσκολο να εξασφαλιστεί.
Αυτά είναι όλα τα εμπόδια που η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εργασίας πρέπει να είναι σε θέση να καταργήσει. Ο νέος φορέας θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διευκολύνει τις επιθεωρήσεις εργασίας που περιλαμβάνουν προσωπικό από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ και θα μπορούσε να καλύπτει διοικητικές και μεταφραστικές υπηρεσίες.
Μια άλλη θέση που υιοθετήθηκε από τους ευρωβουλευτές αφορά τα ελάχιστα δικαιώματα των ατόμων με επισφαλείς θέσεις εργασίας που περιλαμβάνονται σε μία από τις προτάσεις οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η θέση αυτή απαιτεί την εφαρμογή μιας σειράς προαπαιτούμενων δικαιωμάτων για τους περιστασιακούς εργαζόμενους, τους εκπαιδευόμενους και αυτούς που εργάζονται σε εταιρείες όπως η Uber ή Deliveroo, οι οποίες συχνά δεν καλύπτονται από τη νομοθεσία για την απασχόληση.
Η θέση που υιοθέτησαν οι ευρωβουλευτές προτείνει οι εργαζόμενοι να έχουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις συμβάσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των ωραρίων εργασίας, ώστε να έχουν κάποιο είδος προβλεψιμότητας στο χρονοδιάγραμμα τους. Αυτό θα διευκολύνει το συνδυασμό διαφορετικών θέσεων εργασίας, δραστηριοτήτων ή μελετών για μισθωτούς φοιτητές.
Ωστόσο, αυτές οι προτάσεις δεν καλύπτουν τους αυτοαπασχολούμενους εργαζόμενους, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ένα αυξανόμενο ποσοστό επισφαλών εργαζομένων, ιδίως εκείνων που εργάζονται σε εταιρείες όπως η Uber.
«Αυτή η οδηγία θα είναι το πρώτο γιγαντιαίο βήμα προς την κατεύθυνση της εφαρμογής ενός κοινοτικού πυλώνα που θα επηρεάσει όλους τους εργαζόμενους στην ΕΕ […] και οι εργοδότες δεν θα μπορέσουν να καταχραστούν την ευελιξία της αγοράς εργασίας», δήλωσε ο ισπανός εισηγητής Enrique Calvet Chambon (ALDE).
Ένας συντονισμός υπό εξέλιξη
Τελικά, το ακανθώδες ζήτημα του συντονισμού των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης δεν θα έχει επιλυθεί σε επίπεδο ΕΕ, διότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να συμφωνήσουν επί του θέματος. «Θα ασκηθεί πολιτική πίεση στο Συμβούλιο της ΕΕ προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτό το θέμα θα επιλυθεί μετά τις εκλογές», ανέφερε μια πηγή του Κοινοβουλίου.
Η θέση αυτή, εάν μεταφερθεί στις εθνικές νομοθεσίες, θα επιτρέψει στους πολίτες της ΕΕ που επιθυμούν να βρουν εργασία σε άλλο κράτος μέλος να λαμβάνουν επίδομα ανεργίας επί έξι μήνες. Η διάταξη αυτή προκάλεσε ρήξη μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, διότι θα επέτρεπε στους μεθοριακούς εργαζομένους να διεκδικούν δικαιώματα ανεργίας στη χώρα όπου εργάζονται και όχι στη χώρα όπου διαμένουν.
«Το Λουξεμβούργο, για παράδειγμα, το οποίο φιλοξενεί μεγάλο αριθμό διασυνοριακών εργαζομένων από τη Γαλλία, αντιτάχθηκε στο κείμενο», εξήγησε η Γαλλίδα ευρωβουλευτής Anne Sanders (ΕΛΚ).
