Ολοκληρώθηκε, πριν από λίγα λεπτά, η συνεδρίαση, υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στο Μέγαρο Μαξίμου του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), ενώ νωρίτερα είχε πραγματοποιηθεί σύσκεψη των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, πριν ένα περίπου μήνα, σε ερώτηση δημοσιογράφου, αν θα υπογράψουμε συμφωνία καθορισμού της ΑΟΖ με την Κύπρο, είπε: "βεβαίως, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες".
Συνάντηση με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Αποστολάκη, είχε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας μετά την έκτακτη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ αναφορικά με τις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο.
Η υποκρισία της ΕΕ χτύπησε κόκκινο για άλλη μια φορά με αφορμή τις αποφάσεις του έκτακτου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που έγινε με τηλεδιάσκεψη την Τετάρτη 19 Αυγούστου οπότε και γράφονται οι σκέψεις αυτές.
«Θεωρώ ότι οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να αποφασίσουν στο ίδιο τραπέζι μία εθνική γραμμή. Αυτή την ώρα δεν υπάρχει εθνική γραμμή στην Ελλάδα. Και το γεγονός ότι στελέχη της κυβέρνησης λένε διαφορετικά πράγματα επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει μία ενιαία στρατηγική.
Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά με τις συμμαχίες της στο διπλωματικό πεδίο και απαντά στις τουρκικές προκλήσεις συνάπτοντας διεθνείς συμφωνίες.Σήμερα Τρίτη υπογράφεται η οριοθέτηση ΑΟΖ στο Ιόνιο με την Ιταλία.
Ας περιγράψουμε το πρώτο υποθετικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία αποβάλλει σταδιακά, αλλά επίμονα και συστηματικά, τον κοσμικό της χαρακτήρα και όλα τα δυτικά, θεσμικά και πολιτιστικά, στοιχεία και γίνεται ένα ανοικτά ισλαμικό κράτος χωρίς καμία από τις ουσιαστικές εγγυήσεις της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Σύμφωνα με το σενάριο αυτό η Τουρκία επανεξετάζει τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και έχει μειωμένο ενδιαφέρον για τη σχέση της με την ΕΕ. Ούτε λόγος βέβαια για προοπτική ένταξης στην ΕΕ.
Για εκατοντάδες χρόνια, τα κράτη είχαν (εθιμικά) δικαιώματα στα τρία ναυτικά μίλια από τις ακτές τους. Η υπόλοιπη θάλασσα θεωρούνταν διεθνής κι ο καθένας έκανε ό,τι του επέτρεπε η δύναμή του.
Αν η πολιτική ήταν μόνο υπόθεση επικοινωνίας, δημιουργίας δηλαδή εντυπώσεων και εικονικής πραγματικότητας, τότε η ιστορία δεν θα είχε εγγράψει με κεφαλαία γράμματα ούτε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ούτε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην ιστορία θα είχαν μείνει επικοινωνιολόγοι, διαφημιστές και κάτι… μάγοι, από αυτούς που εξαφανίζουν ελέφαντες μπροστά στα μάτια των θεατών.

