Με τον τρόπο αυτόν η Δύση προσπαθεί να αποκολλήσει τις χώρες αυτές από την Κίνα και να δημιουργήσει ρήγματα στους BRICS που τα τελευταία χρόνια αναδεικνύονται ως το αντίπαλο δέος κυρίως των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η περίπτωση του Προέδρου της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα ο οποίος προσπαθεί σε μεγάλο βαθμό να ισορροπήσει μεταξύ Κίνας και ΕΕ, κρατώντας βέβαια αποστάσεις ασφαλείας από τον ίδιο τον Τραμπ.
Οι ιδιαίτερες φιλοφρονήσεις του Λούλα με τον Πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και την Πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην ουσία απηχούν την κοινή τους δέσμευση να προωθήσουν την πλήρη εφαρμογή της Συμφωνίας Ελευθέρων Συναλλαγών ΕΕ-χωρών Mercosur η οποία καλύπτει την απελευθέρωση του εμπορίου και των επενδύσεων σε μια αγορά 22 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και 720 εκατομμυρίων καταναλωτών (https://apnews.com 23/4/2026).
Διόλου τυχαίο καθώς η Βραζιλία αναμένεται να αυξήσει τις εξαγωγές της στην ΕΕ κατά 13% μέχρι το 2038 (www.reuters.com 23/4/2026), με το διμερές εμπόριο ΕΕ- Βραζιλίας να ανέρχεται το 2025 στα 87,1 δισ. ευρώ (https://policy.trade.ec.europa.eu).
Μάλιστα καθώς η Βραζιλία διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα κρίσιμων πρώτων υλών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων γραφίτη, μετάλλων σπάνιων γαιών και φωσφορικών πετρωμάτων, η συμφωνία ΕΕ-χωρών Mercosur είναι κρίσιμη για τους ευρωπαϊκούς επιχειρηματικούς ομίλους στην προσπάθειά τους να διεισδύσουν στη χώρα του Λούλα ντα Σίλβα και να αποκτήσουν πλήρη ελευθερία κινήσεων για τη στήριξη της εφοδιαστικής αλυσίδας της ΕΕ με κρίσιμες πρώτες ύλες.
Από την άλλη πλευρά βεβαίως συνεχίζει σε επίπεδο απτών οικονομικών αποτελεσμάτων και όχι διακηρύξεων να δεσπόζει η συνεργασία της Κίνας με τη Βραζιλία η οποία κρατά τα σκήπτρα ως ο πιο σημαντικός εμπορικός εταίρος του Πεκίνου στην Λατινική Αμερική καθώς μόνο το 2023 το διμερές τους εμπόριο ανερχόταν σε 157,6 δισ. δολάρια το 2023 (www.globaltimes.cn 17/11/2024).
Επιπλέον οι εμπορικές και εν γένει οικονομικές σχέσεις Κίνας-Βραζιλίας ενισχύθηκαν έτι περαιτέρω μετά την επίσημη επίσκεψη του Κινέζου ηγέτη στις 20 Νοεμβρίου 2024 στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας, Μπραζίλια. Εκεί Σι Τζιπίνγκ και Λούλα ντα Σίλβα μετά τις διμερείς συνομιλίες κατέληξαν στην υπογραφή 38 νέων συμφωνιών μεταξύ Κίνας και Βραζιλίας (www.aljazeera.com 20/11/2024).
Κεντρική θέση στις διμερείς σχέσεις των δύο πλευρών κατέλαβε η απόφαση για συνέργειες ανάμεσα στα έργα υποδομής του κινεζικού δρόμου του μεταξιού και στα έργα υποδοχής που σχεδιάζει η Βραζιλία (www.globaltimes.cn 21/11/2024).
Επιπλέον συμφωνήθηκε αύξηση των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων της Βραζιλίας στην Κίνα με αποτέλεσμα αυτές να φτάσουν το 2025 στα 55,2 δισ. δολάρια (www.reuters.com 19/5/2026).
Τέλος το διμερές εμπόριο των δύο πλευρών το 2025 αυξήθηκε στα 171 δισ. δολάρια (www.globaltimes.cn 14/1/2026).
Και το κερασάκι στην τούρτα η κοινή δήλωση Σι Τζιπίνγκ και Λούλα στο Πεκίνο τον Μάιο 2025 όπου «οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν από κοινού την ανύψωση των διμερών σχέσεων σε μια κοινότητα Κίνας-Βραζιλίας με ένα κοινό μέλλον για έναν πιο δίκαιο κόσμο και έναν πιο βιώσιμο πλανήτη» (www.fmprc.gov.cn 13/5/2025).
Και αυτό είναι που οι ηγέτες της G-7 επιχείρησαν να διεμβολίσουν στην Εβιάν.
Νότης Μαριάς,
Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης,
πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
