Κατ’ αυτό τον τρόπο, για παράδειγμα, η πλειοψηφία αντιλαμβάνεται ότι η ισότητα των πολιτών που αναφέρει το Σύνταγμα, είναι ένα πολύ όμορφο παραμυθάκι για παιδιά κι εφήβους, όχι όμως για ενήλικες.

Κι ενώ στα γενικά θέματα οργάνωσης μιας κοινωνίας, το αίσθημα δικαίου ή αδικίας του πολίτη έχει να κάνει με γενικές καταστάσεις, όπως η ισότητα που αναφέρθηκε προηγουμένως, όταν έχει απέναντί του εξειδικευμένα θέματα, όπως είναι η κοινωνική ασφάλιση, εκεί οι διαπιστώσεις του περιορίζονται συνήθως στις οφθαλμοφανείς καταστάσεις, όπως είναι οι ανισότητες μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το εκάστοτε εξειδικευμένο νομικό πλαίσιο, δεν επιτρέπει στους πολλούς να αντιληφθούν τις ενδεχόμενες αδικίες, ώστε να υπάρξει μαζική αντίδραση κι ο κάθε αδικημένος από τους νόμους της κρατικής εξουσίας, ανεβαίνει μόνος τον προσωπικό του Γολγοθά.

Αυτό ακριβώς συνέβαινε με τον ΟΑΕΕ μέχρι και το 2009, όταν τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης άγγιξαν την τσέπη σημαντικού τμήματος των ελευθέρων επαγγελματιών και τα έως τότε προβλήματα των λίγων, έγιναν προβλήματα των πολλών, ώστε κάποιοι λίγοι αρχικά ν’ αρχίσουν να εξετάζουν το δίκαιο του νομικού πλαισίου που είχαν απέναντί τους.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις απεριόριστες δυνατότητες πρόσβασης στην ενημέρωση, άρχισε σταδιακά να δημιουργείται ένα «άτυπο κίνημα» αντίδρασης κατά του ΟΑΕΕ, μέσω του οποίου καθημερινά όλο και περισσότεροι αναζητούσαν λύσεις στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του χώρου, αλλά και ισχυρά νομικά επιχειρήματα για να αντιπαρατεθούν, με όσα η κοινή λογική καταδείκνυε ως παρανομίες.

Η επιβράβευση των πρώτων συλλογικών προσπαθειών ήρθε αρχές 2014, όταν έγινε γνωστή η γνωμοδότηση Μανιτάκη – Καϊδατζή, η οποία τίναζε κυριολεκτικά στον αέρα το σαθρό πλαίσιο ανομιών του ΟΑΕΕ. Η γνωμοδότηση, των δύο γνωστών και έγκριτων νομικών, απογύμνωνε την έως τότε προσπάθεια του ΟΑΕΕ «να επιβάλλει ως δίκαιο» μια σειρά καταστατικών του διατάξεων, ενώ ήταν παράνομες και αντισυνταγματικές.

Σύμφωνα με το πόρισμα της γνωμοδότησης :

Ο ΟΑΕΕ, βάσει της νομοθεσίας, ήταν υποχρεωμένος από το 2009 να μειώσει τις εισφορές των ασφαλισμένων του

Παράνομα και αντισυνταγματικά δεν θεωρούσε τα βιβλιάρια υγείας όσων ασφαλισμένων είχαν οφειλές.

Κατά συνέπεια του προηγούμενου, παράνομα ο ΟΑΕΕ χρέωνε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όσους δεν την παρείχε, λόγω οφειλών.

Παράνομα δεν χορηγούσε τις προβλεπόμενες βεβαιώσεις σε όσους είχαν οφειλές.

Εκτός όμως απ’ όσες παρανομίες του ΟΑΕΕ αποκάλυπτε το πόρισμα της γνωμοδότησης, καταδείκνυε δύο ακόμα παρανομίες που δεν είχαν τεθεί ως ερώτημα εξ αρχής:

Οι εισφορές του Κλάδου Σύνταξης θα έπρεπε να διαχωριστούν από τις εισφορές του Κλάδου Υγείας.

Οι εισφορές, ως «δημόσια βάρη» θα έπρεπε να είναι ανάλογες με το εισόδημα του ασφαλισμένου και σε περίπτωση που οι εισφορές υπολογίζονται βάσει τεκμαρτών εισοδημάτων, αυτά θα έπρεπε να είναι μαχητά και να έχει δικαίωμα ο ασφαλισμένος να αποδείξει ποια είναι τα πραγματικά του εισοδήματα (σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων για το θέμα των τεκμηρίων).

Η παρανομία του ΟΑΕΕ, να μην υπολογίζει τις εισφορές ανάλογα με το εισόδημα του ασφαλισμένου είχε ως αποτέλεσμα μια σειρά από έκνομες καταστάσεις:

α) Με δεδομένη την ανυπαρξία μελετών που να συνδέουν τις αυξήσεις εισφορών ανά τριετία, με αντίστοιχη άνοδο εισοδημάτων του ασφαλισμένου κι επίσης δεδομένο ότι το μόνο που αναμφίβολα  αυξάνεται είναι η ηλικία  του ασφαλισμένου, είναι προφανές ότι μιλάμε για ηλικιακό ρατσισμό του ΟΑΕΕ σε βάρος των ασφαλισμένων του, με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες.

β) ο παράνομος τρόπος υπολογισμού των εισφορών, εκτός των άλλων δημιουργούσε και προβλήματα αθέμιτου ανταγωνισμού, όταν για παράδειγμα πληρώνουν τις ίδιες εισφορές ασφαλισμένοι με το ίδιο αντικείμενο αλλά με διαφορετικά εισοδήματα.

γ) η αναντιστοιχία εισφορών με το εισόδημα του ασφαλισμένου οδηγούσε σε αποκλεισμό από την εργασία τους, τους οικονομικά αδυνάμους κάθε κλάδου, παρά το γεγονός ότι αυτό είναι αντίθετο με το Σύνταγμα.

Τι μπορεί να κάνει ο ασφαλισμένος για να προστατευτεί από τις παρανομίες του ΟΑΕΕ;

Ο μόνος νόμιμος τρόπος είναι να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

Γιάννης Μανιάτης 

dreamfm.gr